Niet erkende rouw na mindhacking

Rouwen is onderdeel van het leven. Wij rouwen omdat we onze baan verliezen, verspilde kansen, verloren liefdes, een verloren vaderland of een huisdier. Vooral rouwen wij om mensen, om geliefden. Op het moment dat een dierbaar iemand besluit uit ons leven te stappen of komt te overlijden rouwen wij. Ieder mens rouwt op zijn eigen manier en ieder mens heeft in dit proces behoefte aan ondersteuning van een omgeving.

Een partner die er voor je is en met wie je het verdriet kunt bespreken, een vriend/vriendin die je af en toe belt om te vragen hoe het gaat of de buurvrouw die over de heg een praatje met je maakt. Ook rituelen zoals een kaarsje branden naast een foto of bloemen naar een graf brengen kunnen heel helend werken.

Disenfranchised grief

Het betreurenswaardige is, als men een geliefde verliest aan een destructieve omgeving zoals relaties met onheuse beïnvloeding of manipulatieve, gesloten groepen wordt het verlies en daarmee de rouw niet erkend.

Rosanne Henry, LPC psychotherapeute uit Colorado, Amerika spreekt dan van disenfranchised grief, hetgeen letterlijk vertaald betekent “ontzetten uit het recht” om te rouwen.

Mindhacking

Ouders waarvan de kinderen gemindhacked (gerekruteerd) zijn lopen veelal met schaamte en schuldgevoelens rond. Schaamte omdat men toch echt andere toekomst plannen had voor zijn kind dat nu in een destructieve omgeving zit die niet bevorderlijk is voor enige futur. Voorts en gevoel van enorme schuld. Schuld omdat men zich, overigens geheel onterecht, zelf aanrekent dat dit zijn eigen kind is overkomen. “Het is mijn schuld, ik heb gefaald in de opvoeding, dus mag ik niet rouwen”.

Een andere variabele in deze problematiek is de hoop. Hoop dat het kind (of de geliefde) wakker wordt en zich realiseert dat het gemindhacked is. Gemanipuleerd om afscheid te nemen van zijn naasten en oude vrienden. Hoop dat het goed komt en dat hij of zij terug komt. Hoop is goed maar het betekent ook dat men niet kan afsluiten. Het verlies is heel sterk aanwezig maar niet onomkeerbaar.

De combinatie van schuld, schaamte, hoop en machteloosheid die mensen beleven als kinderen of geliefden gemindhacked worden in combinatie met niet erkende rouw (dus ook vaak weinig of geen steun vanuit de sociale omgeving) kan voor ouders en geliefden stevige gevolgen hebben. Stress, slapeloosheid, depressie, gebruik van verdovende middelen en burn-out gevaar zijn een paar van de mogelijke verschijnselen.

Wat kan je doen?

Allereerst; erken je rouw proces, je mag rouwen, het is belangrijk om te rouwen, rouw om het verlies van een kind of geliefde die uit jou leven is gestapt.

Blijf naar je eigen toekomst kijken en ga door met je leven en doe dat vooral ook met de leuke dingen. Je mag nog plezier in het leven hebben!

Alhoewel een dergelijke situatie verlammend kan werken, blijf – letterlijk en figuurlijk – in beweging! Wandel, sport, beweeg bij voorkeur dagelijks, op een manier die bij jou past.

Let op voeding. Eet verantwoord en gezond. Je staat onder druk, rouwverwerking het woord zegt het al, is hard werken. Te veel suiker en/of vette voeding zijn wellicht een troostvolle pleister maar zullen je op termijn alleen maar verzwakken.

Laat de situatie niet allesoverheersend worden.

Zoek hulp, bij voorkeur bij diegene die begrijpen wat je is overkomen. Bijvoorbeeld lotgenoten of een therapeut die bekend is met mindhacking en manipulatieve (sektarische) relaties.

Dit artikel is verschenen in PSC Magazine, een uitgave van de NFG, de Nederlandse Federatie Gezondheidszorg

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *